Biyografi

Vüs’at O. Bener Kimdir? Evi nerede? Nerede oturuyor?

Vüs’at O. Bener kimdir?, Vüs’at O. Bener kaç yaşında?, Vüs’at O. Bener evi nerede?, Vüs’at O. Bener nerelidir? Vüs’at O. Bener ev adresi?, Vüs’at O. Bener kaç yaşında?, Vüs’at O. Bener nerede oturuyor?, Vüs’at O. Bener nerede yaşıyor? gibi sorularınızı yanıtlamak için Vüs’at O. Bener hakkında ayrıntılı bir biyografi sayfasını siz değerli okurlarımız için bir araya getirdik. 23.Mayıs.192231.Mayıs.2005 senesinde doğan Vüs’at O. Bener şu an için 83 yaşında ve İkizler burcundandır. Vüs’at O. Bener doğum yeri ise SamsunAnkara olarak bilinmektedir. Meslek yaşamını ise Yazar olarak devam ettirmektedir.

Vüs’at O. Bener Kimdir? – Vüs’at O. Bener Evi Nerede? – Vüs’at O. Bener Nerede Oturuyor?

Vüs’at O. Bener Kimdir?, evi nerede?

1950 kuşağının en mühim yazarlarından ve “İkinci Yeni’nin ilk öykücüsü”

Vüs’at O. Bener, 23 Mayıs 1922 tarihinde Samsun’da ailenin en büyük çocuğu olarak doğmuştur. Tam adı Vüs’at Orhan Bener’dir. Felsefeci Cemil Sena Ongun amcası, romancı Erhan Bener kardeşi, romancı Yiğit Bener yeğenidir. Babası Mustafa Raşit’in eğitimciliği sebebiyle aile Aydın’a taşınır. Bu tayinler sırasıyla Tekirdağ, Sivas ve Erzincan’a çıktığı için yazarın ilk çocukluk hayatı da buralarda geçer. Babası Raşit Bey, zamanın maarif vekili ile uyuşmazlık yaşayınca Kıbrıs’ta (Lefkoşa) İngilizlerin yönettiği bir Türk lisesinde öğretmen olur. Vüs’at Bener de ilkokula orada başlar. Ardından ilköğrenimine yine görevi sebebiyle gelinen Amasya’da devam eder. 1931’de babasının Erzincan Askerî Ortaokulu’ndaki görevi sebebiyle Bener, ilkokulu 1932’de Erzincan’da bitirir. 1934’te aile, Bursa’ya, sonrasında babasının bir sanat okulunu yeniden yapılandırmak için bulunması sebebiyle Aydın’a taşınır. 1935’te Sivas’a taşınılınca yazar, ortaokulu burada 1936 senesinde tamamlar. Ardından babasının isteği ile Bursa Işıklar Askerî Lisesine giderek 1939 senesinde mezun oldu. Bu senelerda aile, görev sebebiyle Bolu’dadır. 1939 senesinde başladığı Harp Okulundan, son senesinde Kayseri’de bir alayda staj gördükten sonra1941 senesinde mezun oldu ve Levazım asteğmeni olarak Balıkesir Edremit’e atanır. Birliği Dikili’ye nakledilince burada beş ay kalır. Ardından Bergama’ya atanır, babası da Bergama’ya tayinini istemiştir. Ancak birliği 1942’de tekrar Edremit ’e nakledilir.

1944’te ilk evliliğini Bergama’nın tanınmış ailelerinden birinin kızı olan musikişinas Gazale Hanım ile yapar. 1946 senesinde karısını ve bebeğini kaybeder. Karısının ölümünden sonra Dame de Sion mezunu Neriman Ündeğer ile bir buçuk yıl süren bir ilişki yaşar. Bu sebeple de Burhaniye’ye sürülür.

1948 senesinde Ankara-Etimesgut’taki motorlu tugaya atanır. Burada edebiyat çevreleriyle bir ilişki kuran Vüs’at O. Bener, 1950 senesinde Yeni İstanbul gazetesinin gerçekleştirdiği bir yarışmaya “Dost” adlı öyküsü ile katılır ve birinci olur. 1951’de kardeşi Erhan Bener’le birlikte tutuklanır ve iki ay kadar tutuklu kalır.

1951 senesinde DTCF Fransızca Bölümü’nden Raziye Nugay’la ikinci evliliğini yapar. Bu zamanda TRT Ankara radyosunda program da yapmaktadır.

1953 senesinde tayini Siirt’e çıkarılır. Burada üç ay kalırsa da 12 yılın sonrasında kıdemli yüzbaşı iken askerlikten istifa eder.

Ankara’ya dönen Vüs’at O. Bener, aynı yıl Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne girer. Öğrencilik senelerında İstatistik Enstitüsü’nde memurluk, Ulus gazetesinde gece düzeltmenliği, Cebeci İmam Hatip Ortaokulu’nda öğretmenlik gibi işler yapar. 1957 senesinde Hukuk Fakültesinden mezun olur. 1962 senesinde eşinden ayrıldı ve Ankara’ya taşınan babası, annesi ve kız kardeşiyle yaşamaya başladı.

Avukatlık stajının sonrasında Ticaret Bakanlığında raportörlük, 1959-1978 senelerında Karayolları Genel Müdürlüğünde hukuk müşavirliği yaptı ve 1978 senesinde karayollarındaki görevinden emekliye ayrıldı.

1979-1992 senelerı içerisinde Türk-İş’e bağlı Yol-İş Sendikasında hukuk danışmanlığı yaptı. 1992 senesinde emekli olduktan sonra kendini tamamiyle yazarlığa verdi.

Vüs’at O. Bener, Özgür İnan dergisinde yazdığı yazılarda VOB imzasını kullandı.

New York, Herald Tribune gazetesi ile Yeni İstanbul gazetesinin 1950 senesinde ortaklaşa düzenledikleri ülkeler arası hikâye müsabakasında üçüncülük kazanan Dost adlı hikâyesiyle dikkati çekti.

1952 senesinden beri Seçilmiş Hikâyeler, Varlık, Yeditepe ve Dönem dergilerinde paylaştığı hikâyelerle tanındı. Daha sonra Gergedan, Argos ve Gösteri dergilerinde göründü. Hikâye, oyun ve romanlarının yanında şiirler de yazdı. Yeni anlatım olanakları denediği ve soyutlamalara başvurduğu hikâyelerinde, yeni bir gerçekçilik anlayışıyla insanın iç dünyasına, bilinçaltındaki karmaşaya yönelme gayreti içinde oldu; edebiyatı ilk olarak bir dil ve anlatım şekili olarak ele aldı.

Vüs’at O. Bener’in ‘konuşur gibi’ yazılmış metinleri fakat okunduğunda, bir şekil devamlıliği ile birlikte bir de anlam devamlıliği kazanır. Konuşma dilini tüm doğallığıyla ve ona yoğunluk kazandırarak kullanır; hikâye ve oyunlarında toplumsal, bireysel, cinsel poblemleri daha çok içsel etkileriyle ele alır. Hikâyelerinde günlük yaşamın ayrıntılarına dikkatli bir gözlemcilikle eğilir ve ruh çözümlemelerine geniş yer verir. Günlük olaylarla bilinçaltında birikmiş yaşam parçalarını birleştirir. Bu özelliği, onun dış gerçeği yanlış yere koyduğu, hatta bozduğu ya da ele aldığı bireylerin iç dünyalarına eğilirken çözümlemelerle dış gerçek içerisinde tam bir uyum sağlayamadığı gerekçesiyle sık sık eleştirilmesine yol açtı.

Vüs’at O. Bener’in eserlerinde ölüm izleği mühim bir yer tutar. Bunda yazarın genç yaşta doğum esnasında kaybettiği ilk eşi ve doğumdan sonra yaşatılamayan çocuğunun da etkisi mevcuttur. Bu evlilikten sonra başka evlilikler yapmış olsa da başka çocuğu olmadı.

Vüs’at O. Bener, üçüncü evliliğini ODTÜ’de öğretim üyesi Ayşe Hanım ile 1972 senesinde yaptı.

Vüs’at O. Bener, 31 Mayıs 2005 tarihinde Ankara’da 83 yaşında ölmüştür.

Ödülleri :
1950 – Dost hikâyesiyle, New-York Herald Tribune ve Yeni İstanbul gazeteleri Dünya Hikâye Yarışması Üçüncülük Ödülü
1963 – Ihlamur Ağacı adlı oyunu ile Türk Dil Kurumu Tiyatro Armağanı
1981 – İpin Ucu oyunuyla, Abdi İpekçi Tiyatro Armağanı (Tuncer Cücenoğlu ile paylaştı),
1993 – Siyah-Beyaz adlı hikâye kitabı ile, Yunus Nadi Yayımlanmamış Öykü Ödülünü (Mehmet Zaman Saçlıoğlu ile paylaştı)
1993 – Sedat Simavi Vakfı Edebiyat Ödülü
Ayrıca, Edebiyatçılar Derneği Onur Ödülü Altın Madalyası sahibidir.
2005 – İstanbul Kitap Fuarı Onur Yazarı (Vefatı sebebiyle eşi Ayşe Bener tarafından kabul edildi.)

Eserleri :
Öykü:
1952 – Dost
1957 – Yaşamasız
1993 – Siyah-Beyaz
1997 – Mızıkalı Yürüyüş
1998 – Kara Tren
2001 – Kapan

Oyun:
1962 – Ihlamur Ağacı
1980 – İpin Ucu

Roman:
1984 – Buzul Çağının Virüsü
1991 – Bay Muannit Sahtegi’nin Notları

Kaynak:Bilgisayfam.net

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu

Reklam Engelleyici Algılandı

Lütfen reklam engelleyiciyi devre dışı bırakarak bizi desteklemeyi düşünün